Hiç keyif almadığınız halde sinemada o filmin sonuna kadar oturmak, kötü giden ve yıpratıcı bir ilişkiyi "O kadar yıl emek verdik" diye bitirememek ya da zarar edeceğinizi bile bile batmakta olan bir projeye para yatırmaya devam etmek... Mantığımız bize "Burada durmalısın" diye bağırırken, neden ısrarla o batığın içine gömülmeye devam ederiz? Psikolojide "Batık Maliyet Yanılgısı" olarak bilinen bu zihinsel tuzak, rasyonel kararlar almamızı nasıl engelliyor?