İzleyecek bir film bulmak için harcanan kırk dakikanın sonunda hiçbir şey izlemeden ekranı kapatmak ya da markette yüzlerce çeşit diş macunu arasında kilitlenip kalmak... Seçenekler arttıkça neden özgürleşmek yerine içsel olarak daha çok bunalıyoruz?